Midas Dekkers, Vroege vogels, Staatsbosbeheer, Vogelbescherming, Posbank, Veluwe Zoom, Ginkelse Heide, bezoekerscentrum Rheden, N 224, Deelerwoud, Woeste Hoeve, Nationaal Park de Hoge Veluwe

 

hoogtelijnen.nl      digitaal magazine over kunst, natuur, mens en politiek      beschouwingen & utopieën

 

Midas Dekkers, Vroege vogels, Staatsbosbeheer, Vogelbescherming, Posbank, Veluwe Zoom, Ginkelse Heide, bezoekerscentrum Rheden, N 224, Deelerwoud, Woeste Hoeve, Nationaal Park de Hoge Veluwe

 

 

 

 

 

 

 

 

 

heilige koe in natuurgebied

 

 

column

 

 

 

anne lever

  

 

 

17 februari 2007

 

 

Op de hoogte blijven?

 

De e-nieuwsbrief van Hoogtelijnen

verschijnt  ± 1 x p. mnd.

Mail naar contact@hoogtelijnen.nl

en vermeld:

‘aanmelden nieuwsbrief hoogtelijnen’.

 

 

Andere columns op Hoogtelijnen

Elders in deze rubriek vind je de column druk-druk-druk. In de rubriek proza en poëzie tref je columns aan van Fleur Brouwer: het zijn mini-verhalen over iemand die balanceert op de gendergrens.

 

 

Kan het anders?

In onderstaande column wordt gerefereerd aan een artikel elders in dit katern, n.l. Wegen weg uit de natuur. Een radicaal voorstel. Zie de inhoudsopgave in de linkerkolom.

 

 

 

 

 

 

 

 

heilige koe in natuurgebied

 

¨ 17 februari 2007 ¨

 

Begin februari sprak de bioloog Midas Dekkers zijn laatste column uit tijdens het programma Vroege Vogels. In de Volkskrant van 10 februari stond ter gelegenheid van dit afscheid een groot interview met Dekkers. Er zitten fijne uitspraken tussen... Zo weidt hij bijvoorbeeld met groot (on-)genoegen uit over ‘de mens in het bos’ en over de manier waarop natuurbeschermingsorganisaties deze mens bejegenen. Een klein citaat:

“…bij de vogelbescherming kun je nu kijkers van tienduizend euro kopen. Laatst las ik in hun blaadje de tip dat je een speciaal kussentje op je open autoraam kon leggen om je kijker op te steunen. Kortom: of u maar met de auto de natuur in wilt... En Staatsbosbeheer legt wel parkeerplaatsen aan.”  

 

Hoera, dacht ik, er is nòg iemand die zich hierover opwindt. Natuur-organisaties vinden Dekkers’ uitspraken natuurlijk zeer onterecht, maar alleen al de door natuurbeheerders samengestelde routebeschrijvingen naar natuurgebieden spreken boekdelen. Er is zo goed als altijd veel aandacht voor de automobilerende mens en de Heilige Koe mag soms tot diep in natuurgebieden penetreren.

Een paar jaar geleden schreef ik voor deze website een aantal korte (bozige) anti-auto-pamfletjes onder de kop ‘Wegen weg uit de natuur’. Kern van ieder pamfletje was dat de weg die door of langs een bepaald natuurgebied loopt gewoon dicht zou moeten.

 

Veluwezoom

Mijn boosheid over de auto-penetratie wordt jammer genoeg regelmatig gevoed. Afgelopen najaar bijvoorbeeld, toen ik over de Veluwezoom zwierf en ontdekte dat niet alleen de verschrikkelijke Posbank-rally nog ieder weekeinde door het heuvellandschap raast, maar dat ook de wegen die vanaf de oostkant dit geweldige natuurgebied in lopen openstaan voor de automobiele natuurliefhebber. Loop je lekker door het bos, zie je ineens een auto dwars door het idyllische blikveld snorren. Alleen aan de noordkant - de Loenermark - is aan dit geweld min of meer een halt toegeroepen.

Een paar weken geleden las ik dat de Raad van State sluiting van wegen op de Posbank heeft verboden. De reden stond er helaas niet bij. Het openen van een bezoekerscentrum helemaal aan de rand van het gebied - bij Rheden - blijft zo gerommel in de marge.

 

Het is in dit kleine land nog lang geen beleid dat een natuurgebied per definitie niet bedoeld is voor toerend volk, voor gezelschappen die een halfuurtje willen ‘uitbuiken’ of voor mensen die hun kinderen (schreeuwtherapie) of honden (balen dat het maar zo kort duurt) eventjes willen uitlaten. Dekkers over de natuurbeheerders: “De enige doelstelling van die clubs is zoveel mogelijk mensen door die bossen heen te stampen op zondagmiddag. Totale waanzin”.

Is dit elitaire praat? Nu ja: de overheersende opvatting is op dit moment toch wel, dat de natuur de mens moet dienen - al was het maar omdat je anders geen subsidie voor natuurprojecten krijgt.

 

Ginkelse Heide

Ga op een zondag eens kijken op de Ginkelse Heide, bijvoorbeeld door van station Ede-Wageningen naar Otterlo te lopen. Verbaas je over de parkeerproblemen langs de oude Rijksweg (de N 224) van Ede naar Arnhem, die dwars over de hei loopt. Aan de noordkant draaien de hondenbezitters hun vaste rondje, aan de zuid(oost)kant bevinden zich de mensen die met miniatuur-sportvliegtuigjes (vanaf de grond bestuurd) willen vliegen of daarnaar willen kijken. Bijna niemand verwijdert zich verder van de wagen dan pak èm beet twintig minuten lopen, maar dat betekent wel dat je je, de Ginkelse Heide overstekend, zo’n driekwartier in de drukte en de herrie bevindt. En de Ginkelse Heide oversteken dùùrt ongeveer driekwartier.

Mijn voor Nederland radicale politieke besluit zou zijn om de Rijksweg ogenblikkelijk af te sluiten voor alle gemotoriseerd verkeer. Die weg kan, sinds de A 12 er is, zonder problemen worden opgedoekt. Heerlijk! En als de Raad van State ook daar voor gaat liggen, dan helpt een parkeerverbod alsnog heel behoorlijk (als beginnetje). Voor de vliegtuigbestuurdertjes wordt aan de westkant van Ede tussen de bedrijfsgebouwen een plaatsje gevonden (misschien kunnen de daken hiervoor geschikt worden gemaakt) en de hondenbezitters moeten gewoon een heel eind lopen als ze echt op de Ginkelse Heide willen zijn (de trouwe viervoeter is intens gelukkig en dankbaar). Klaar! 

 

En zo kan het op veel plaatsen, zelfs in het verstedelijkte Nederland. Maar ja... Nog één keer Midas Dekkers: “Het erge is ook: de meeste mensen die je door de bossen ziet sjouwen, willen daar helemaal niet wezen. Ze zijn erheen gestuurd door Erica Terpstra, omdat het gezond zou zijn. Maar ze vervelen zich de pleuris in het bos; al die apen en arenden die je op tv ziet, die komen ze daar niet tegen, en dus moet de boswachter pannenkoeken voor ze bakken, of GPS-puzzeltochten uitzetten.”

 

Deelerwoud

In hoeveel natuurgebieden in Nederland voel je je eigenlijk een gast van de natuur, iemand die vanzelf stil wordt? Ze zijn er gelukkig wel, die gebieden. Daarom tot slot een vrolijker tip over een gebied op de Veluwe: bezoek een keertje het Deelerwoud. Dat grenst aan de ene kant aan de snelweg Arnhem-Apeldoorn (de A 50, met daarachter de Veluwezoom) en aan de andere kant het Nationaal Park Hoge Veluwe (dat ondanks de witte fietsen dan weer een toonbeeld is van de manier waarop het met de auto nièt moet).

Aan de westkant van het Deelerwoud ligt een kleine parkeerplaats (okee, die moet nog weg), aan de oostkant bevindt zich een bijna stiekeme ingang. Neem de snelbus Arnhem-Apeldoorn, stap uit bij de halte net ten zuiden van Woeste Hoeve en loop in een paar minuten naar de ingang. In de bossen en op de heidevelden van het Deelerwoud ben je niet de baas maar een fluisterende gast.

 

 

 

 

Meer voorbeelden op de pagina “wegen weg uit de natuur

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

www.hoogtelijnen.nl  -   beschouwingen & utopieën  -   contact@hoogtelijnen.nl

 

 

 

 

 

 

</div