Joke Hermsen, Bergson, Parijs, moi profond, ik en zelf, Lepus Timidus, Marko Fondse, Picasso, Le Baiser, Zadkine, Unica Zürn, Martin Parr,  automaton

 

hoogtelijnen.nl      digitaal magazine over kunst, natuur, mens en politiek      beschouwingen & utopieën

 

 

Joke Hermsen, Bergson, Parijs, moi profond, ik en zelf, Lepus Timidus, Marko Fondse, Picasso, Le Baiser, Zadkine, Unica Zürn, Martin Parr,  automaton

 

 

anne lever   -   column 1  in de serie mens & werk

 

  

 

druk-druk-druk

 

 

 

eerste versie: 28 december 2006 / verschenen in de serie mens & werk: voorjaar 2009

 

 

Onder de noemer mens & werk schrijft Anne Lever – vooral vanuit haar ervaring als (werk-)coach - over kwesties die op de een of andere manier te maken hebben met arbeid en ontwikkeling.

 

 

 

 

 

Iedere vijf of tien jaar wordt het woord opnieuw uitgevonden: onthaasten. Meestal wordt het van stal gehaald door een min of meer bekende Nederlander die aan den lijve ondervindt hoe druk het leven is dat zhij leidt. Rond de feestdagen van afgelopen winter was het weer raak. In NRC-Handelsblad stond net voor de kerst een groot artikel over de drukte en de haast van deze tijd. De westerse mens schijnt zelfs 50% sneller te spreken dan vijftig jaar geleden. De dag ná kerst schreven liefst twee columnisten van de Volkskrant over hetzelfde onderwerp.

 

De kerstperiode is daar natuurlijk bij uitstek geschikt voor. Niemand lijkt die vakantieweek lang genoeg te vinden. Voordat je het weet is ie voorbij: ouders, kinderen, supermarkt, koken, klussen, sale, ‘tijd voor je vrienden’...

En natuurlijk: tot rust komen, eindelijk even relaxen. Maar hoe moet dat? Als er al quality time is - dat zijn uurtjes waarin je snel helemaal tot jezelf moet komen - dan is er een dikke kans dat je verschrikkelijk onrustig bent. Je gaat zitten googelen en zou je dat op het woord ‘onthaasten’ doen, dan vindt je 215.000 pagina’s. Waarna je verdrinkt in de adviezen en het cursusaanbod.

 

In de tijd dat ik sociologie studeerde - dat was diep in de vorige eeuw, in een tijd dat de verbeelding aan de macht zou komen – was het normaal om stil te staan bij de vraag wat de technologische vooruitgang en de daarmee gepaard gaande toename van de welvaart zouden betekenen voor de mens. En een van de dingen die door velen als zeker werd aangenomen was, dat de vrije tijd zou toenemen. Sterker nog: we zouden - Johan Huizinga had het begrip in 1938 al geïntroduceerd - evolueren in de richting van een homo ludens (= spelende mens - 22.800 webpagina’s in het Nederlands). De mechanisering en automatisering zouden maken dat wijzelf geen dinges meer hoefden uitvoeren. De computers kwamen eraan en in hun kielzog de robots. Pluk de dag!

Nu, de vrije tijd is natuurlijk toegenomen als je het vergelijkt met bijvoorbeeld de jaren vijftig. Kijk maar in de binnenstad van Amsterdam op zaterdag. En op zondag. En kijk maar op de dijkweggetjes en in de bungalowparken. Hoewel: vrije tijd?

 

Omdat het niet de bedoeling is dat deze column een essay wordt, zal ik zwijgen over de glorieuze overwinning van consumentisme, hedonisme en markt – samen een ijzersterk concept al raakt menigeen buiten adem. En ook zal ik oude begrippen als ‘de economie van het genoeg’ niet van de rommelzolder halen. Het enige wat ik in deze 600 woorden wil en kan inbrengen tegen het eeuwige druk-druk-druk, is een kleine multiculti-ervaring (multiculti: 124.000 webpagina’s):

 

Al een half mensenleven lang woon ik in Amsterdam-Zuidoost en ik reis bijna dagelijks met de metro van en naar het centrum. Ik zie mensen ’s ochtends half slapend naar hun werk gaan en ‘s middags vermoeid of verwachtingsvol huiswaarts keren. ‘s Avonds laat zie ik de jongeren lawaaiierig en flirtend op weg gaan naar de uitgaanscentra.

En af en toe is het geluk met mij: iemand ziet in de metro een bekende, vraagt hoe het is en de ander zegt: ‘rústig, jongen’. Hzij zegt niet: ‘tja, oei, druk hè’.  Nee, zhij kijkt opgewekt of cool en zegt: ‘rústig, jongen’. Alles is goed, alles gaat z’n gangetje.

Het afscheid in deze zelfde sfeer mag er ook zijn: de één gaat uitstappen, de ander moet nog een paar haltes verder. De afscheidsgroet en tevens welgemeende wens voor de komende uren bestaat dan uit één woord: ‘rústig’.

 

*

 

Anne Lever is naast socioloog en publicist ook coach/adviseur (website: www.annelever.nl).

 

De reeks mens & werk kan – na overleg met Anne (contact@annelever.nl)  – kosteloos worden doorgeplaatst op het intranet/extranet van non-profitorganisaties.    

 

 

 

 

 

 

Op de hoogte blijven?

De e-nieuwsbrief van Hoogtelijnen verschijnt  ca 1 x per kwartaal.

Mail naar contact@hoogtelijnen.nl  en vermeld: ‘aanmelden nieuwsbrief hoogtelijnen’.

 

 

 

www.hoogtelijnen.nl  -   beschouwingen & utopieën  -   contact@hoogtelijnen.nl

 

 

 

 

 

</div